سرویس انتخابات:
نقد"محمودی" بر رد صلاحیت "علی احمدی" در شورای شهر نوراباد
تحلیلی بر رد صلاحیت کاندیدای اصلاح طلب شورای شهر نوراباد"خبر نورآباد" _ سرویس انتخابات:بالاخره داستان تائید صلاحیت کاندیداهای شورای شهر هم به پایان راه خودش رسید و هیات های اجرایی و نطارت، اسامی را اعلام کردند. در شهر نورآباد، چهار نفر رد صلاحیت شدند که عنوان بند مورد استناد برای رد صلاحیت یکی از این چهار نفر، جای تعجب داشت.
آقای علی احمدی با دو دور سابقه ی حضور در شورای شهر نورآباد را همه گان به عنوان فردی با افکار خاص خودش می شناسند. کسی که البته در معرفی و بیان اندیشه و باور فکری خودش، تعارف هم ندارد و بلکه گاهی بی محابا رقبای فکری خودش را به چالش می کشد. این خصوصیت البته به قدری در ایشان بارز است که گاهی همراهان دیروز خودش نیز از گزند انتقادهای تند و تیز ایشان در امان نبوده اند. نمونه ی بارز آن ایراد نطقی جنجالی در ماجرای حضور پزشکیان نایب رئیس مجلس شورای اسلامی در نورآباد بود که البته گلایه ها و بلکه تخریب هایی را نیز از جانب همفکران و یا به عبارتی همراهان ایشان در حوادث و رویدادهای سیاسی شهرستان، شاهد بودیم. و شاید یکی از دلایل عمده ی خالی نمودن پشت این یار قدیمی اصلاح طلبان، همان ماجرا بود. چرا که متاسفانه جریان به اصطلاح اصلاح طلب، به هیچ عنوان قایل به نقد درون نیست و نقد را فقط برای رقیب می خواهد...
نگارنده این متن، البته قرابت فکری با ایشان نداشته و ندارد و بلکه در یکی دو مورد اختلاف نطرها تا مرحله ی پرخاش و درگیری لفظی هم پیش رفت اما تجربه ی دو دور حضور در شورای شهر آقای علی احمدی، و همچنین با شناختی که در این سال ها از ایشان پیدا کرده ایم، حداقل بیانگیر این است که استناد به بند ح ماده ی ۲۹ برای رد صلاحیت ایشان، فاقد وجاهت و به دور از اخلاق و انسانیت است. چرا که این بند مخصوص مشهورین به فساد و متجاهرین به فسق است در حالی که در خصوص ایشان موضوعیت ندارد.
شاید بنده نیز به خاطر این نوشتار مورد بغض و غضب دوستان و همفکران زیادی واقع شوم اما حقیقت این است که من داستان نویسم. داستان نویسی که شخصیت سفید و سیاه را قبول ندارد.( به جز در خصوص معصومین که البته حساب آن ها جداست. )
اما در خصوص بقیه ی مردم، نمی شود رویکرد سیاه و سفید داشت و بلکه وجه خاکستری شخصیت آدم های جامعه بیشتر مورد نطر است. پس وقتی در خصوص شخصیت های داستانی که محصول تخیل نویسنده هستند، سیاه و سفید مقبول و باور پذیر نیست، حساب آدم های واقعی جامعه روشن است.
در این خصوص به دو مورد بسنده می کنیم و باقی را به قضاوت خواننده های این متن وا می نهیم.
۱_ آیا در بین تایید صلاحیت ها، معتاد، ضد ولایت و ضد اسلام نداریم؟ اگر داریم که داریم و می شناسیم، چرا تایید شدند؟ و اگر هیات های اجرایی و نظارت چندان درپی مته به خشخاش گذاشتن نبوده باشند، چرا فردی را به استناد بندهای د و ج ماده ۳۶ رد صلاحیت کرده اند؟ آیا این یک بام و دو هوا نیست؟

۲- استناد به بند ح ماده ۲۹ برای رد صلاحیت یک معلم بازنشسته با دو دور سابقه حضور در شورای شهر که برای همه گان روشن و مبرهن است که اهل فسق و فساد هم نیست، چه دلیلی دارد؟ آیا برای این بوده است که این بند در تکمیل آن دو بند دیگر یعنی "ج و د" از ماده ۲۶ افکار عمومی را متقاعد کند؟ اگر قصه این بوده باشد که وامصیبت است. چرا که انقلاب و اسلام باید در خدمت صیانت از آبروی اشخاص باشد و نه عکس آن!
با این اوصاف روشن است که چنین برخوردهای آمیخته به سیاست یک بام و دو هوا، نه خدمت به اسلام است و نه انقلاب. والبته واضح تر این که حداقل ترکیب هیات محترم نظارت گواهی است روشن که دغدغه دین و انقلاب اولویت چندم شاید باشد. باید گشت و دید که اولویت اولشان چه بوده که برای رد صلاحیت یک فرد متوسل به بندی شده اند که در خصوص آن فرد، صدق نمی کند....
من که می گویم ایشان تاوان انتقاد به دولت را پرداخته است. حقیقت این است که در این روزگار انسان بودن و انصاف داشتن بسی دشوار است. در عین حال هنوز هم می شود کلام سالار شهیدان را فریاد زد" اگر دین نداشته باشیم، لااقل آزاده باشیم..."
از صحنه به در کردن افراد با توسل به دروغ و افترا، به دور از اخلاق مسلمانی و انسانیت است...

خدا بخیر کند.
یادداشت فوق برگرفته از کانال اطلاع رسانی دکتر محمد محمودی نورابادی بوده و مخاطبان میتوانند با ارسال نظرات و یا یادداشت های خود به تکمیل بحث کمک کنند.