کد خبر: ۵۹۰۱
تاریخ انتشار: ۲۱ اسفند ۱۳۹۸ - ۲۳:۰۳
سرویس اجتماعی:
کاندیدا ها ، لیدر ها و اسپانسر های مالی ای که در ستاد ها و نشست ها سینه چاک مردم بودند بار دیگر به میدان بیایند، هر یک ستادی تاسیس کنند. خیابان و محله ای را برای آسایش مردم قرق کرده و به جای پوستر و تراکت و چای و شیرینی این بار ماسک و ماده ضدعفونی بین مردم بچرخانند. شهر را ضد عفونی کنند. و یکبار بدون از اینکه چشمی برا انگشت اشاره و برگ تعرفه مردم در روز انتخابات داشته باشند به سوی مردم بیایند.
"خبر نورآباد"  سرویس اجتماعی:موضوع حافظه تاریخی در بین مردم به دو حوزه مهم کوتاه مدت و بلند مدت اشاره میکند و این موضوع در بین همه مردم صادق میباشد.

حافظه تاریخی در حوزه انتخابات بیشتر حول محور شعار کاندیدای انتخاباتی میچرخد که هرکدام به نوبه خود ، توانمندی خود را برای ارائه راه حل های اساسی در سطح ملی و بین المللی قابل قبول میدانند.

همچنین اکثریت این کاندیدا تنها راه عملی ساختن تمام شعارهای خود را منوط به ورودشان به مجلس اعلام میکنند و معمولا در دیگر زمانها در حالتی خنثی به سر میبرند و این در حالیست که خیلی از کاندیدا نیز مدعی ماندن در کنار مردم در زمان نیازشان را فریاد میزدنند.

حال به بهانه شرایط ایجاد شده که بیش از پیش نیازمند حضور خیرین فعال در ستادها و حضور نامزدهای مدعی هستیم لازم دانستیم مواردی را خدمت این دوستان بیان کنیم تا بدانند که ماندن در کنار مردم چیزی فراتر از شعارهای یک ماه گذشته آنها میباشد.

همانگونه که میدانید شهرستان ممسنی نه تنها در زمینه توسعه اقتصادی قوی نیست بلکه با همت بسیاری از اقدامات نادرست در حال عقبرفت است و نتیجه آن همان فشار اقتصادی بر مردم است و در این شرایط که میتوان با حضور تمام قد با رعایت موازین لازمه بهداشتی درکنار مردم بود، جی سوال است که چرا خودتان را قرنطینه کرده اید؟

چرا اکنون احساس تکلیف نمی کنید و کمر همت بر خدمت نمی بندید؟
مگر همین شما نبودید که خیابان های شهر را همچون کاکو رستم قصه هدایت قرق می کردید و رجز مردانگی و دغدغه مردم را  از زبان داش آکل می خواندید؟
مگر نمی گفتید من نه چپم نه راست همراه مردمم؟
مگر برای اثبات همراهی خود با ملت هر یک خیابانی را به ستادی به نام همین مردم مزّین نکردید؟ آن هم با بیلبورد های رنگارنگ.
مگر دلتان نمیخواست یک هفته تمام شهر را با عکس و پوستر و تراکت های تبلیغاتی خود برای اثبات این که شما بیش از دیگری احساس تکلیف می کنید، برای مردم فرش کنید؟

حال مردم میدان دارانی می خواهند تا در زمان تعطیلی تالار سبز بهارستان برایشان همچون سواران ایل قی قاچ بزنند و پا در رکاب کَهر و کُرند و قِزل به سمت آلی که بر جان و مال مردم چمبره زده ماشه بچکانند.

این مردم برای یاری همچون شما به سویتان دست دراز نخواهند کرد. پس خود احساس تکلیف کنید و بدون چشم داشت به میدان بیاید.

کاندیدا ها ، لیدر ها و اسپانسر های مالی ای که در ستاد ها و نشست ها سینه چاک مردم بودند بار دیگر به میدان بیایند، هر یک ستادی تاسیس کنند. خیابان و محله ای را برای آسایش مردم قرق کرده و به جای پوستر و تراکت و چای و شیرینی این بار ماسک و ماده ضدعفونی بین مردم بچرخانند. شهر را ضد عفونی کنند. و یکبار بدون از اینکه چشمی برا انگشت اشاره و برگ تعرفه مردم در روز انتخابات داشته باشند به سوی مردم بیایند.

این در حالیست که هر کاندید بصورت میانگین در سال 98 برای داشتن یک ستاد تبلیغاتی ساده و پذیرایی از هواداران خود حداقل به یک میلیارد تومان سرمایه نیاز داشت و بخشی از این هزنه ها از سوی اسپانسرها تامین میشد و حال جای سوال است که در این زمان که مردم نیازمند تاسیس ستادهای مقابله با کروا هستند، این فعالان کجا هستند؟
کرونای انتخاباتی و قرنطینه نامزدها در زمان نیاز مردم
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: