کد خبر: ۵۸۴۹
تاریخ انتشار: ۲۷ دی ۱۳۹۸ - ۲۲:۰۹
سرویس اجتماعی:
چهره ماندگاری که در عین متانت و بردباری خاطرات چند نسل از شهرستان های ممسنی و رستم را در قاب دوربین به تصویر کشیده است ،بیست روزی است که باز یادگاری جبهه و جنگ باعث شده است عکاس خبری شهرستان خانه نشین شود تا شاید این کهنه رفیق بگذارد گوش های عبدالهی برای شنیدن زنگ های تلفن فلان مسئول به زنگ باشد تا از تحولات شهرستان بدون منت مستند سازی تصویری کند و نتیجه زحمات وی به عنوان رزومه یک مدیر ثبت شود.
"خبر نورآباد"  سرویس اجتماعی:نامش امراله است، شهرتش عبدالهی است، جوانی را در جبهه‌های جنگ علیه دشمن بعثی گذارنده است، از همان ابتدا هم شهرتش بر اخلاق مداری ش تاثير گذاشت و سالها با آثار به جامانده از جبهه و جنگ با اخلاق و صبر مدارا کرده است.

امراله عبدالهی که از جنگ تا جهاد و خدمت به هموطنان همواره بنده خدمتگزار ایران بوده است و در ره عشق و جهاد و دلدادگی بخشی از اعضای بدنش را در سنگر وفاداری به میهن جا گذاشته است، متولد شهرستان کازرون است و سالها در ممسنی گذران زندگی میکند.

او با چهره نقاشی شده از ترکش و تیر سالها در اداره راهداری و حمل و نقل جاده‌ای شهرستان ممسنی با طبیعت و شیب های ناملایم شهرستان ممسنی جنگید تا بتواند راه بسازد و راهساز باشد.

عبدالهی پیش از آن که یک نیروی متعهد و خدمتگزار باشد یک هنرمند است،او راوی تاریخ شهرستان ممسنی در قاب دوربینهای آنالوگ تا دیجیتال بوده است.

عکس های عبدالهی آن قدر در دنیای مجازی و رسانه های چاپی و سایت های الکترونیک جابجا می شود که خود روایتگر احساس قوی هنر انگشتان دست اوست.

یادگار جبهه و جنگ انگار به اندازه عکس های خاطره انگیز شیرین برای امراله داستان ما شیرینی ندارد.

گاهی سرکش می شود به کمر و گاهی به پا و گاهی با نفس  عبدالهی و این آخرین بار انگار با گوش های همیشه شنوای استاد عبدالهی شوخی تلخ می کند.

چهره ماندگاری که در عین متانت و بردباری خاطرات چند نسل از شهرستان های ممسنی و رستم را در قاب دوربین به تصویر کشیده است ،بیست روزی است که باز یادگاری جبهه و جنگ باعث شده است عکاس خبری شهرستان خانه نشین شود تا شاید این کهنه رفیق بگذارد گوش های عبدالهی برای شنیدن زنگ های تلفن فلان مسئول به زنگ باشد تا از تحولات شهرستان بدون منت مستند سازی تصویری کند و نتیجه زحمات وی به عنوان رزومه یک مدیر ثبت شود.

خیلی ها به استاد سر می زنند،  خیلی ها هم عدم حضور وی در مراسمات و اتفاقات اخیر را نه جستجو کرده اند و نه احوالش را جویا شده‌اند، هر چند این عکاس و سرباز فرهنگی و جهادی از درد های خود نمی گوید، ولی باید دید چه کسانی می دانند و سراغی نمی گیرند، و بگویند از عکاس خبری چه خبر؟

وارثان میدان جنگ همواره با الهام از فضای جهاد و شهادت سرمایه های معنوی این مرز و بوم هستند، امراله عبدالهی دم به گلایه نمی زند و به روی خود هم نمی آورد و همیشه از لطف و محبت دیگران با حسن نیت یاد می کند اما دریغا که چه افرادی در زمانهای مختلف برای ثبت تصاویر برنامه های خود و نشر آن خود را دوست وی دانسته اند اما اکنون حتی زحمت یک سرکشی بی منت را به خود نمیدهند.

گویا این ما خبرنگاران هستیم که باید بنویسم عبدالهی یک عمر عکس گرفت اما بر عکس رفتار نکرد ، ولی زمان مشخص میکند که عده ای سلامشان عکس بود و فقط برای عکس بود.

بهرحال عبدالهی با یادگاری جبهه و جنگ با صبوری طی میکند و بدون شک جایگاه خانواده این جانباز عکاس در تسهیل دردهای به جا مانده از دوران جنگ برای وی نیز ارزش دیدن دارد.

تیم خبری _ تحلیلی خبر نورآباد ضمن تقدیر از فعالیت های این عکاس خبری، آرزوی توفیق و شفاعت عاجل را از خداوند منان خواستار است.
از عکاس خبری و جانباز ممسنی چه خبر؟
از عکاس خبری و جانباز ممسنی چه خبر؟
گزارش : اصغر پارسایی
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: