کد خبر: ۵۵۰۶
تاریخ انتشار: ۰۲ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۹:۰۰
سرویس اجتماعی:
با افزایش تدریجی دانش و فرهنگ واقعی که زبان مادری را یک گنجینه ارزشمند و نه ابزار تحقیر می داند در میان نسل نوی لران که به اغلب آنها خوراکی غیر از زبان مادری خورانده شده است، وظیفه فوری و الزامی همه خردمندان جامعه لرتباران است که متناسب با نیازهای نسل نو، اقدام به مستندسازی و پتانسیل سازی برای پاسداشت زبان مردم لُر کنند، پیش از آنکه دیگر کاری از دست کسی برنیاید جز حسرت و افسوس ......
"خبر نورآباد"سرویس اجتماعی:«يا ايها الناس انا خلقناكم من ذكر و انثي و جعلناكم شعوباً و قبائل لتعارفوا ان اكرمكم عندالله اتقيكم» (حجرات/13)

خداوند منظور از آفرینش انسان از دوجنس زن و مرد و قبایل و طوایف مختلف را، معرفت و حکمت ذکر کرده ست، هیچ دین و آیین راستینی افراد بشر را به خودباختگی، دگرشیفتگی، پشت پازدن به زبان و کلام و تغییر هویت ملل و فرهنگهای جامعه بزرگ بشری فرا نخوانده است. در روایات دوست داشتن میهن، نشانه ای از ایمان ذکر شده است.

در تعریف و قلمرو طوایف لر، بحث بسیاری مطرح شده است. امروزه لران جامعه ای متنوع در درون خود و گویشوران به چند گویش و زبان ایرانی هستند. علیرغم تاریخ باشکوه منقول در تاریخ از شکوفایی اجتماعی-سیاسی اتابکان لر، روحیه ننگ ناپذیری لرتباران در برابر متجاوزان به قلمرو آنان از عهد اسکندرمقدونی و مغول و تیمور تاتار و محمود افغان و حماسه لطفعلی خان زند تا علیمردان بختیاری و بی بی مریم و کی لهراسب و قدم خیر قلاوند و حماسه شیرزنان قلعه گلاب و ... ، در دو قرن اخیر به دلیل کینه قاجار از زندیان و درگیریهای ویرانگر پهلوی با طوایف لر از شمال تا جنوب سکونت این طوایف، تبلیغات ضدفرهنگی و ویرانگری علیه لران گسترش یافت و بدلیل شرایط جغرافیایی ویژه زاگرس و نبود ابزار دفاع، متاسفانه تا حدود زیادی در افکار عمومی ایرانیان نهادینه شد.

لرها هیچگاه فرصت و موقعیت جنبش اجتماعی هماهنگ برای دفاع از فرهنگ و میراث فرهنگی خود را نیافتند و این مصادف شد با عصر فناوری اطلاعات و پیشرفتهای بینظیر فناوریهای بشری.
بسیاری از فرهیختگان و نخبگان لرتبار، ناامید از متقاعدکردن دیگران به زیباییهای فرهنگی و دفاع از خود، چاره را در تغییر هویت زبانی و فرهنگی خود دیدند، مسئله ای که در دیگر اقوام هم مصداق داشت ولی هرگز به این حجم و قدرت در جامعه لرتباران نبوده است.

بتدریج جوانان و نسل جدید تشنه ابراز وجود، با الهام و الگو گرفتن از به اصطلاح نخبگان اجتماعی، گام در مسیر تغییر هویت فرهنگی و زبانی نهادند و متاسفانه به صورت پنهان اما افسارگسیخته ای تغییر هویت و پشت پا زدن به زبان لُری، تبدیل به یک ارزش فراگیر اجتماعی شد. بسیاری از خانواده ها برای بیان اعتلای اجتماعی خود، سرمستانه و مغرورانه فارسی سخن گفتن زنان و فرزندانشان را عرضه می کنند!

این وضعیت چنان روند وخامت باری به خود گرفته است که علنا لُری سخن گفتن فرزندان، نشانه ای از ضعف فرهنگی و کسر شان اجتماعی دیده می شود!!
برای مخاطب بیرونی ممکن است قابل تصور و پذیرش نباشد که گاه افراد با بالاترین سطح تحصیلات اجتماعی و فرهنگی، علنا لری گفتن فرزندان همتبارانشان را موضوع مزاح و تمسخر و تفریح سالمشان قرار می دهند!
اوج تاسف که نگارنده بارها دیده و لمس کرده است، پدربزرگان و مادربزرگانی هستند که از ترس تمسخر توسط اطرافیان و حتی فرزندانشان، از ابراز محبت کلامی با نوادگانشان هراس داشته و مظلومانه مهر و عواطفشان را در لبخندهای مظلومانه شان پنهان می کنند!!

علیرغم شیوع اسفبار این موضوع، واقعیتی که مورد پذیرش هر خردمندی است این است که خودباختگی و دگرشیفتگی فرهنگی-اجتماعی همواره مورد نکوهش و مذمت است و روند حال حاضر در جامعه، به هیچ وجه منطقی عقلانی را دنبال نمی کند.

مخلص و منتج کلام اینکه با افزایش تدریجی دانش و فرهنگ واقعی که زبان مادری را یک گنجینه ارزشمند و نه ابزار تحقیر می داند در میان نسل نوی لران که به اغلب آنها خوراکی غیر از زبان مادری خورانده شده است، وظیفه فوری و الزامی همه خردمندان جامعه لرتباران است که متناسب با نیازهای نسل نو، اقدام به مستندسازی و پتانسیل سازی برای پاسداشت زبان مردم لُر کنند، پیش از آنکه دیگر کاری از دست کسی برنیاید جز حسرت و افسوس ......
فرهنگ نیک اقبال
تحلیلی بر رویداد شایع بی مهری  لُرتباران به زبان و فرهنگ مادری ٭٭
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: