قیام 15 خرداد نقطه عطفی در کارنامه انقلاب اسلامی ایران به شمار می رود      
کد خبر: ۴۰۷۰
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۱۲ خرداد ۱۳۹۶ - ۲۲:۴۰
"خبر نورآباد" _ تحلیل و یادداشت:
عده ای سینه سپر کرده‌هایی هستند که با مشت‌های گره کرده و شعارهای مرگ بر این و آن، سازش با احدالناسی را قبول ندارند و عده ای تعامل با جامعه بین‌الملل به هر قیمتی ولو به بهای از بین رفتن اصول فرهنگی جامعه‌ی خود را سرلوحه‌ی کارشان قرار میدهند.
"خبر نورآباد" _ تحلیل و یادداشت:اگر جریانات سیاسی موجود در کشور را به صورت یک طیف در نظر بگیریم در یک سمت آن افرادی را می‌بینیم که تعهد و پایبندی به اصولِ صرف مذهبی و دینی فارغ از سایر ملزومات مدیریتی، مشخصه‌ی اصلی آنهاست. اینان که در کشور بنام اصولگرایان (اکثرا دلواپسان) شناخته شده‌اند، افراطیون و سینه سپر کرده‌هایی هستند که با مشت‌های گره کرده و شعارهای مرگ بر این و آن، سازش با احدالناسی را قبول ندارند. برای اینان بودن در شِعب ابیطالب بسی ارزشمندتر است تا بودن در مسیر مذاکره با جامعه‌ی بین‌الملل جهت رسیدن به منافع مشترک و اخذ حقوق حقه ملت، چون هم خدا را می‌خواهند هم خرما را.
بسیاری از افرادی که در این طیف قرار دارند حاضرند به خاطر بیرون ماندن اندکی از موهای بانوانمان، کفن بپوشند و لشکرکشی خیابانی به راه بیاندازند، سازمان‌ها را تعطیل کرده، مسئولان مختلف کشوری را به زیر سوال ببرند، حاضرند مستقیما در چشمانتان نگاه بکنند و دروغ بگویند اما در مقابل دزدی‌های کلان و آنارشیسم برآمده از خود و اطرافیانشان سکوت پیشه میکنند. آنها حاضرند رنج و درد و جان کندن بیمارانمان را ببینند ولی در مقابل برای وارد کردن دارو جهت نجاتشان، دست روی دست میگذارند. برای آنها تدیّنِ خشک، حرف اول و آخر را میزند ولی بهای محدودیت‌های موجود را باید دیگران بپردازند نه خودِ آنها.
به نظر میرسد محرکِ آنها و عنصر اصلی در اتخاذ تصمیمات ناگهانی، احساسات ناشی از تعصبات و تقلید کورکورانه باشد. می‌توان گفت که عقل و منطق در شعاع وجودی آنها جایی ندارد ولی همچنان به صورت آگاهانی که در خواب غفلت هستند به حیات سیاسی خود ادامه خواهند داد. باید با دقت مراقب این گروه بود.
در سمت دیگر این طیف و در نقطه مقابل، بخشی دیگر از افراطیون قرار دارند که برخلاف بی تدبیری و احساسات گروه اول، تلاش میکنند تا همه چیز را بر طبق اصول علمی و پیشرفت‌های تکنولوژیکی روز دنیا تعبیر و تفسیر کنند. آنها تعامل با جامعه بین‌الملل به هر قیمتی ولو به بهای از بین رفتن اصول فرهنگی جامعه‌ی خود را سرلوحه‌ی کارشان قرار میدهند. همانهایی که در ایامی مسئولیت‌های کلیدی مملکتی را در دست داشتند و به تبعیت از کشورهای غربی، حاضر بودند رهبر دینی و سیاسی مملکتمان را وادار به استعفا و نوشیدن جام زهر بکنند. اینها را نیز باید به شدت مراقبت کرد.
در این میان دو گروه نیز هستند. یکی آنان که با وابستگی به افراطیون اول، یکی به نعل میکوبند و یکی به میخ. در بهبوهه انتخابات، التماس لیست امید میکنند و آویزان اصلاح طلبان میشوند. وقتی که خرشان از پل گذشت، مجدد در همان لباس دلواپسان سابق ظاهر میشوند. و البته بدانند چکشی که میکوبند بالاخره بر انگشتشان خواهد نشست. دیگری با وابستگی به گروه دوم، اصلاح‌طلبان و تکنوکرات‌هایی هستند که معتقدند اداره امور کشور را باید به متخصصانِ متعهد واگذار کرد. آنها تدین را قبول دارند ولی در کنار تخصص.
برای افراطیون، حد وسطی وجود ندارد. دنیا را به صورت همه یا هیچ و سیاه یا سفید در نظر میگیرند. جدال بین آنها، جدال احساسات و هیجانات مذهبی با دگرگونی فرهنگی و روابط غربی است. این دو گروه همچنان در عرصه سیاست ایران اسلامی دارای جایگاه هستند. اصولگرایان افراطی با در دست گرفتن تریبون‌ها و نهادهای قدرت و بازی با احساسات مردم بخصوص جوامع سنتی، با مظلوم نمایی و پوپولیسم، همچنان سعی دارند خواسته‌هایشان را به عوامل اجرایی (که ممکن است از آنها باشند یا نباشند) تحمیل بکنند. اما گروه دوم یعنی اصلاح طلبان البته اصلاح طلبان میانه‌رو با وجود عدم دسترسی به نهادهای ذی‌نفوذ و صاحب قدرت، با بهره‌مندی از پایگاه اجتماعی مناسب در جامعه مدنی و همراه شدن اکثریت با آنان بخصوص در رقابت‌های انتخاباتی، توانسته‌اند با حساس کردن مردم نسبت به وخامت اوضاع و با وعده بهبود این وضعیت، شرایط را در دست بگیرند. هر زمان پایگاه اجتماعی موجود در کشور در صحنه حاضر شدند، این اصلاح طلبان بودند که خود را پیروز قاطع در نبردهای سیاسی دیدند.
اعتقاد بر این است که نه باید فریب هیاهوی اصولگرایان افراطی را خورد و سیاستمان را در دیانتمان غرق کنیم و نه اینکه به مانند اصلاح طلبان افراطی، همه چیزمان را ماشینی و مصنوعی کرده و به از خود بیگانگی دچار شویم. بدانیم مدیریت و سیاست ملی و بین‌المللی، اصولی دارد که باید بر مبنای تفکر و تعقل و با توجه به منافع ملی و فرهنگی آن را هدایت کرد. و این همان چیزی است که ملت ایران در انتخابات اخیر خواستار آن بودند.
عبدالصابر همتی، دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی

متن فوق از سری یادداشت های مخاطبان بوده و نشر ان به معنای تایید و یا تکذیب ان نبوده و شما میتوانید با ارسال یادداشت یا نظرات خود در تکمیل موضوع کمک کنید.
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۲
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۱:۲۲ - ۱۳۹۶/۰۳/۱۳
0
0
بهتر بود میگفتند دولت روحانی با اعتدال چه بلایی سرمان آورد برجام 1نتیجه نداد الان آمریکا دنبال برجام موشکی و حقوق بشر است
بهرام
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۲۱ - ۱۳۹۶/۰۳/۱۳
0
0
سی کو داداش اگر در حمایت از به اصطلاح اصلاح طلب داری می نویسی باید یاد داشته باشید که اینها همون هایی بودند که می خواستند ارتش منحل کنند الان که خرشون تو اصول گرایی پیش نرفت اومدن اصلاح طلب شدند یه مشت .....که اگر یه کم برگردیم به عقب پی می بریم به انس و جنس رحم نخواهند کرد
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: