کد خبر: ۳۹۷۷
تاریخ انتشار: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۰:۰۲
یادداشت پنجم:
ارائه لیست ها در انتخابات شورای شهر، مردم را در مسیر انتخاب درست بر مبنایی غیر از طایفه گرایی قرار می دهد. لیست های نوظهوری که مشخص نیست توسط چه کسانی و با چه شاخصه هایی ارائه می شود، بدون پاسخگویی بوده و قابل اعتماد نیستند. یکی از مشکلات اساسی منسوب بودن لیست ها به افراد است نه تفکرها و گفتمان ها.
انتخابات "خبرنورآباد"-یادداشت:در یادداشت های قبلی به موضوعاتی نظیر "دنبال نماینده بودن و پا در رکاب وی داشتن"، "موج سواری مجازی و انتشار محتوای غیرقابل پیاده سازی کاندیداها " و "شورای شهر و راهی برای فرار از بیکاری کاندیداها!" پرداخته شد.

خبر نورآباد در زنجیره مقالاتی که تحت عنوان "هفت نگرش خطرناک کاندیداهای انتخابات شورای شهر ممسنی" منتشر می شود سعی دارد تا با تاثیرگذاری بر فضای انتخابات و تبلیغات آن نسبت به انتخاب بهتر مردم کمک کند. سعی می شود در چند پاراگراف و به زبان ساده موضوعات مهم بررسی و نسبت به اجرای آن هشدار داده شود.

موضوع چهارم: لیست های نوظهور و ائتلاف های غیر اصولی/ لطفا لیست دهید
تعدد کاندیداهای انتخاباتی موجب شده تا همه نتوانند تمام آنها را بررسی کرده و به شناخت نسبی از آنها برسند. از طرفی حتی اگر این فرصت وجود داشته باشد امکان بررسی تخصصی وجود نداشته و نمی توان به راحتی سابقه و توانمندی همه را چک کرد.

انتخاب فردی و خارج از لیست موجب حضور افراد ناهمگون و با برنامه های گوناگون خواهد شد که هرکسی بر برنامه خود تاکید داشته و شورای شهر را به بیراهه می کشاند و در پایان، هرکس دیگری را مقصر دانسته و عنوان می کند که اگر همه با او موافق می بودند قطعا نتیجه بهتری در شورا می گرفتند!

انتخاب لیستی مزایای بسیاری دارد و مردم راحت تر می توانند انتخاب کنند. لیست اهداف مشترک و شعار و گفتمان مشترک داشته و همه افراد حاضر در آن لیست خود را موظف به پیگیری آن میدانند. با این شرایط امکان سنجش راحت تر شده و افراد نیز برای قرار گرفتن در لیست موظف به ارائه برنامه و ملزم به پاسخ گویی هستند.

عدم ارائه لیست خطای بزرگی است. حتی اگر آرای به لیست در کمترین حد خود باشد باز هم امتحان انتخاب بر مبنای شایستگی را فراهم می کند و نباید این فرصت را از دست داد. ممکن است در این شرایط لیست تکمیل نشود، می توان لیستی از نزدیکترین نامزدها به گفتمان مورد نظر تهیه کرد و در بدترین شرایط کمتر از 7 نفر لیست داد.

تا اینجای قضیه مشکلی نیست. مشکل از آنجا آغاز می شود که این لیست ها چطور تهیه شده و توسط چه کسانی و با چه شاخصه و پارمترهایی تنظیم شده اند؟

از آنجا که انتخابات در ممسنی تقریبا با همه جای ایران تفاوت های خاص خود را دارد در لیست دادن هم این اتفاق در حال وقوع است. در انتخابات گذشته شورایی بنام شورای اصلاح طلبان، نامزد مورد حمایت لیست امید را معرفی کرد و این حمایت دلیل اصلی پیروزی وی در انتخابات شد.

شورایی که کارکردی موقت داشت و بعد از آنکه آرای مردمی را به نفع نامزد مورد حمایت خود تغییر داد حاضر به پیگیری مطالبات آنها نشد و نماینده ای که قرار بود اهداف و برنامه های لیست امید را پیگیری کند به حال خود رها شد و هیچ گزارشی از فرآیندهای پس از انتخابات و پیگیری مطالبات مردمی داده نشد.

نباید این رویه در شهرستان باب شود. همانظور که انتظار دارند مردم به آنها اعتماد نمایند و به لیست مورد نظرشان رای دهند مردم هم انتظار پاسخ گویی و پیگیری مطالبتشان را دارند.

در این انتخابات عده ای خود را بعنوان نماینده یک گفتمان خاص در ممسنی معرفی کرده و بدون هیچ سازوکار مبتنی بر دموکراسی صرفا در پی بهره برداری از این فضای انتخاباتی هستند. این چه لیستی است که فقط عده ای خاص امکان حضور در آن را دارند؟ این چه حزبی است که فقط در ایام انتخابات فعال می شود؟ کی و کجا فراخوان داده اند که قرار است لیست بدهند و شرایط آن را بیان کرده اند؟

اشتباهات قبلی موجب شده تا روز به روز بر بی اعتباری و بی اعتمادی مردم افزوده شود و امیدواریم در انتخابات پیش رو از تجربه قبلی استفاده کرده و با ساز و کاری درست و منطقی و با شفافیت نسبت به تعیین لیست مورد نظر اقدام گردد.

در وهله اول باید خود شورایی که شکل می گیرد و نحوه ورود به آن مشخص باشد تا معلوم شود که چه افرادی دارند برای من و شما لیست می چینند و آیا خود از چنین وجاهتی برخوردارند؟
سپس باید بررسی کرد که نحوه انتخاب لیست بر چه مبنایی بوده و شاخصه های مشترک این لیست که معمولا تحت عنوان برنامه و شعار لیست معرفی می شود چیست.

تاکنون که چنین نبوده و لیست های نوظهوری که شکل گرفته اند صرفا به اعلام موجودیت پرداخته و هنوز مشخص نیست چه کسانی در پس این لیست ها هستند.

از آن بدتر منسوب بودن لیست ها به افراد است نه تفکرها و گفتمان ها! در اینجا می گویند لیست فلانی و لیست بهمانی! یعنی اینکه فلان شخص دارای گفتمان و طرز فکری با پارامترهای خاص است که این لیست به آن پایبند هستند.

نباید اجازه دهیم یک فرد یا افرادی که صرفا عضو یک حزب خاص است خود را بعنوان نماینده کل یک گفتمان مثل اصلاح طلبی، اصولگرایی، امید و... بنامد و شخصا برای همه نسخه بپیچد. اگر چنین شود شک نکنید پای مطامع و منافع شخصی در میان است و لیست ارائه شده توسط آنها فاقد اعتبار است و نتیجه آن دیکتاتوری در حوزه انتخابیه ماست. این شخص بعدا به مقام مقدس خودساخته ای رسیده و کدخدای خودخوانده ای می شود که حاضر نیست از آن کوتاه بیاید و باید برای عزلش از این مقام هزینه داد.

لیست دادن شرایط و ضوابط خود را دارد که البته با ائتلاف تفاوت هایی نیز دارد. ممکن است چند کاندیدا خود با هم ائتلاف کنند ولی لیست را نهادی قانونی و دارای بدنه اجتماعی مشخص ارائه می دهد. نمی توان اسم گروهی که هدفشان صرفا رای آوردن است را گذاشت لیست امید یا لیست اصلاح طلب و... .

اصلاح طلبی و اصولگرایی و .... شاخصه های خاص خود را دارد و حاضر نیستند بخاطر رای آوردن از شاخصه های اصیل خود بگذرند اما متاسفانه چون در ممسنی کارکرد انتخاباتی داشته و قبلا کادرسازی نشده برعکس همه شهرها عمل می شود.

دربقیه شهرها این احزاب هستند که نیروهای متخصص و باتجربه را با کادرسازی، تربیت کرده و از آنها می خواهند در انتخابات شرکت کنند و بعد از تایید صلاحیت هم از آنها حمایت می کنند ولی در اینجا بدلیل عدم وجود چنین فضایی، همین عده ای که خود را نماینده یک گفتمان می نامند در پی افرادی هستند که حاضر باشند شرایط آنها را بپذیرد تا آنها را در لیست خود قرار دهند.

این می شود که پس از انتخاب هم الزامی به پاسخگویی نمی بیند و در نظر این فرد، احزاب هستند که در پی وی اند نه اینکه او نیاز به احزاب داشته باشد. البته این معضل را احزاب ناکارآمدی ایجاد می کند که صزفا در بزنگاه های انتخاباتی فعال شده و بعد از آن به اغماء می رود.

انتخاب افراد در لیست مورد تاکید و توصیه فراوان است. چهار سال پیش بود که رهبر انقلاب هنگام رأی دادن در چهارمین دوره انتخابات شوراها نسبت به انتخاب بر مبنای لیست تاکید کردند و گفتند: «من به 31 نفر برای شورای شهر رأی دادم. البتّه بعضی از این حضرات را از نزدیک می شناختم، بعضی را هم نمی شناختم، لکن اعتماد کردم به همین فهرست هایی که پیشنهاد می کنند و می دهند.» این اولین باری بود که وی، راه درست برای  استفاده از تمام حق رأی را، «اعتماد به فهرست» اعلام کردند.

با این وجود مردم به نهادهایی اعتماد می کنند که شناخته شده باشند و قبلا از اعتماد آنها سوء استفاده نشده باشد. لیست ها بیش از ائتلاف ها قابل اعتماد هستند، گرچه ممکن است یکی شوند و لیست ها تحت عنوان ائتلاف پا به عرصه انتخابات  بگذارند.

لیست ها، تفاوت های کلی را مشخص می کند. مردم ما خسته از انتخاب های سنتی هستند. نامزدهای مختلف هنوز با خانه به خانه گشت رای جمع می کنند و هر کس طایفه بزرگتری داشته باشد شانس بیشتری داردو با لیست می توان به این روش های ناکارآمد پایان داد و بجای تکیه بر بزرگی طایفه کاندید، به شایستگی های فردی و کل لیست توجه کرد. لیست قدرت گرفته از یک گفتمان عمومی و پرطرفدار به مراتب کارآمدتر از هرنوع انتخابی است.

در مقالات دیگری که روزهای آتی منتشر می شود به موضوعات زیر خواهیم پرداخت. مراقب فریب هفتگانه در انتخابات شورای شهر باشیم:

1-    افتخار به دنبال نماینده مجلس دویدن و صرفا پا در رکاب وی داشتن
2-    موج سواری مجازی و انتشار محتوای غیرقابل پیاده سازی کاندیداها
3-    بیکاری کاندیدا و اشتغال در شورای شهر
4-    تظاهر به رجل سیاسی بودن و استفاده از عناوین و سوابق غیرواقعی
5-    لیست های نوظهور و خلق الساعه و بدون پاسخگویی
6-    گرایش های سیاسی غیرواقعی و بهره برداری سیاسی
7-    عدم تخصص و تعهد
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: