کد خبر: ۳۹۶۷
تاریخ انتشار: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۱:۴۳
فرزانه حسینی:
معلمانی که خیلی هاشان زیر فشارِ حقوقِ ناعادلانه و اشتغال ِ ناگزیر به شغل های دوم و سوم یا اضافه کاری هایی با درآمدِ ناچیز فرسودند و سال های بیماری و ناتوانی شان خیلی زود آغاز شد.آنها قربانیِ تبعیضی کشنده بودند و برای حفظِ شان و شرافتِ خود تاوانی سخت را متحمل شدند.
" خبر نورآباد" یادداشت:یکی یکی در سکوت می روند ، معلم های های  صبور و پاکی که شرافت خود را به هیچ چیز نفروختند .نسلی خودساخته و پرورده ی رنج ها  که هزار درد را تاب آوردند  اما به انسانیت خویش متعهد باقی ماندند  و بی دریغ و دلسوزانه آموختند.
بی شک همه چیز از آنها شروع شده بود و  موفقیت های چشمگیر حالا در فضای آموزشی شهر، از بارآوری نهال هایی ست که آنها کاشتند و به جان پروردند.تعهد عجیبی که به انتقال دانش عمیق شان داشتند غبطه بر انگیز بود و معلمان اصیل و راستین حالا ردی عمیق از تلاش های آنها بر جان دارند. و همه ی  این ها در حالی بود که درآمد شان به سختی از پس رفع نیاز های اولیه بر می آمد.
معلمانی که خیلی هاشان زیر فشارحقوق ناعادلانه  و اشتغال ناگزیر به شغل های دوم و سوم یا اضافه کاری هایی با درآمد ناچیز  فرسودند و  سال های بیماری و ناتوانی شان خیلی زود آغاز شد.آنها قربانی تبعیضی کشنده بودند و برای حفظ شان و شرافت خود تاوانی سخت را متحمل شدند. و بعدتر در بازنشستگی حقوقی تحقیرآمیز مدام  به یادشان می آورد که رها شده اند و پرت افتاده اند و مسوولان  ، انسان هایی بی مصرف و سربار ارزیابی شان  کرده اند.آنهم در حالی که هرچه بود از همین ها بود.
اغلب آنها در سکوت و تنهایی شکستند و تمام شدند اما بر سرِ عهد خویش پای فشاری کردند  و معلمانی شریف و دلسوز  باقی ماندند .آنها را صمیمانه دوست دارم و دلم همیشه برای شان تنگ می شود.گاهی از نبودنشان اشک می ریزم و  همواره آرزو می کنم تا مناسبات بازاری و سود پرستانه ی این روزها که قاتل هر عاطفه و انسانیتی ست مرا از یاد عزیز آن بزرگان دور نکند.
برای
فرزانه حسینی
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: