قیام 15 خرداد نقطه عطفی در کارنامه انقلاب اسلامی ایران به شمار می رود      
کد خبر: ۳۸۸۳
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۳۹۶ - ۲۳:۳۵
یادداشت:
برای بازگشت شورا به مسیر اصلی خود و افزایش منزلت شوراها، به یقین رای دهنده باید ، مکانیسم و فرآیندی که محصولش ایجاد یک شورای ضعیف باشد را بازبینی کرده و به شاخص هایی توجه کند که محصولش ایجاد یک شورای قوی باشد. قطعا بینش خویشاوند محوری و طایفه گری، مسیرش به عقب خواهد بود.
"خبر نورآباد" _ یادداشت:در مطلب قبل با عنوان «شوراها، لایه دوم اصلاحات» عنوان کردم که شوراها محصول تفکر اصلاح طلبی بوده و جهت ایجاد جامعه مدنی بنیان گذاری شد و چون حرکت سه محور پایه ای اصلاحات، هماهنگ و همزمان نشد، اصلاحات به هدف مطلوب نرسید. شوراها از این حیث برای اصلاحات مهم بود که باید نقش واسط حکومت و جامعه مدنی را ایفا می کرد. محدود شدن شوراها به امورات شهر و شهرسازی ظلم  بزرگی به روح نظارتی و مشورتی این نهاد مردمی بوده است.
در شرایط فعلی که شوراها از اهداف اصلی خود فاصله گرفته اند، موانع پیش روی شوراها کدام است؟ جواب های زیادی برای این سئوال وجود دارد و موارد عنوان شده گوشه ای از موانع و چالش ها می باشد. به طور خلاصه عنوان کنم که:
-برنامه های روشن و تعریف شده ای با قابلیت اجرایی وجود ندارد و مجلس و دولت در این مورد کم کار بوده اند.
-ورود افراد سیاست باز(نه سیاستمدار) به شوراها، از دیگر موانع پیشرفت شوراها بوده است.
- میزان بوروکراتیکی شوراها سالانه بیشترمی شود.
-از شوراها به عنوان نماد مشارکت مردم نام می برند اما متاسفانه در عمل مسیر مشارکت مردم در شوراها وجود ندارد.(تناقض واضح)
-داشتن وابستگی مالی شوراها به شهرداری ها (یک سازمان ضد مشارکتی)کار نظارت موثر را مشکل می کند.
-عدم پرداخت شوراها به مباحث حاشیه نشینان، مهاجرین، سالمندان، زنان، کودکان،... از ضعف های بنیادی شوراها می باشد.
شوراها نماد اصلی جامعه مدنی بوده و خیزشی که برای ایجاد چنین نهادی صورت گرفته است، از حرکت سیاسی مردم در رده محلی نشات می گیرد. به عبارتی شوراها، اساسی ترین فرم انسجام مشارکت مردمی برای پاسداری از حقوق مردم است و این نتیجه کاملا روشن است که شوراها وسیله ای برای انحصار قدرت نیست و نباید باشد و نخبگان جامعه باید مانع چنین روندی شوند. همچنین وجود تمایل برای انتخابات شورای شهر بر پایه خویشاوندی و طایفه ای، مخالفت صریح با روح و معنی شورا می باشد.
نکته آخر: برای بازگشت شورا به مسیر اصلی خود و افزایش منزلت شوراها، به یقین رای دهنده باید ، مکانیسم و فرآیندی که محصولش ایجاد یک شورای ضعیف باشد را بازبینی کرده و به شاخص هایی توجه کند که محصولش ایجاد یک شورای قوی باشد. قطعا بینش خویشاوند محوری و طایفه گری، مسیرش به عقب خواهد بود. حمایت از افراد طراح و برنامه ریز که بواسطه تجربه و دانایی آنان در علوم گوناگون کسب شده، در کنار ویژگی های شایسته ای چون عدم انحصار گرایی مسلما «استقلال هویتی» شوراها به عنوان واسط حکومت و جامعه مدنی را به ارمغان خواهد آورد.

ارغوان بیرق گلگون بهار/  تو برافراشته باش/  شعر خونبار منی/  یاد رنگین رفیقانم را/  بر زبان داشته باش/  تو بخوان نغمه ناخوانده من/  ارغوان شاخه همخون جدا مانده من« هوشنگ ابتهاج»

فرزاد نظری سردبیر ماهنامه لیدوما
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: