کد خبر: ۳۱۸
تاریخ انتشار: ۰۴ آذر ۱۳۹۳ - ۰۸:۱۰
وضعیت پتروشیمی ممسنی:
مسئولان امروز بیش از هر زمان دیگری بر بخش انرژی تأکید دارند ولی در شهرستان محروم از صنعت ممسنی، مهمترین موتور صنعتش یعنی پتروشیمی ممسنی مدت هاست خاموش است.بارها در جلسات شهرستانی و استانی و حتی کشوری توجه به راه اندازی پتروشیمی ممسنی عنوان شده است که متاسفانه هنوز هم کارساز نبوده اند.

به گزارش " خبر نورآباد " شهریار گودرزی: در حالی‌که مسئولان امروز بیش از هر زمان دیگری بر بخش انرژی تأکید دارند اما در شهرستان محروم از صنعت ممسنی، مهمترین موتور صنعتش یعنی پتروشیمی ممسنی مدت هاست خاموش است.

بارها در جلسات شهرستانی و استانی و حتی کشوری توجه به راه اندازی پتروشیمی ممسنی عنوان شده و بارها شاهد عنوان این موضوع از طرف نمایندگان ممسنی در مجلس شورای اسلامی بوده ایم.

مصداق بارز فاصله حرف تا عمل مسئولان را می‌توان در چگونگی روند اجرای عملیات مهمترین پروژه ممسنی دید که زمینه ایجاد اشتغال پایدار، رونق کشاورزی و... و در نهایت زمینه خروج شهرستان از بن‌ بست بیکاری و محرومیت را فراهم میکند.

کلنگی که در ممسنی به مذاق زمین خوش نیامد:

در همین راستا پروژه خط لوله انتقال اتیلن غرب کشور در تاریخ 2/5/1381 به تصویب هیات دولت رسید . پس از شروع به اجرای پروژه عظیم این خط لوله توسط شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی، در چارچوب برنامه توسعه اقتصادی کشور و به منظور ایجاد صنایع تولیدی مواد پتروشیمی و پترو شیمیایی ، شرکت پتروشیمی باختربه بصورت Holding تاسیس شد و در تاریخ 17/11/1383 به ثبت رسید . در ابتدا ،پروژه الفین 11 به شرکت پتروشیمی باختر واگذار شد و سپس به منظور ایجاد صنایع تولید مواد پتروشیمی در مناطق کمتر توسعه یافته و محروم و همچنین به جهت ارتقای کمی و کیفی محصولات پتروشیمی ،ابتدا شرکتهای پتروشیمی لرستان ، کردستان ، و گچساران در تاریخ 31/1/1384 و سپس در تاریخ 25/4/1384 شرکتهای پتروشیمی مهاباد و پلیمر کرمانشاه با 100% سهام متعلق به شرکت پتروشیمی باختر به ثبت رسیدند . متعاقبا ًمصوبه دوم هیات دولت در تاریخ 30/6/1384 برای چهار نقطه جدید صادر گردید . در سفر استانی رئیس جمهور به استان فارس در نیمه اردیبهشت ماه سال 86 بر احداث یک واحد تولید پلی اتیلن سنگین به ظرفیت 300000 تن در سال در نور آباد ممسنی تاسیس گردید .

زمانی که این کلنگ بد قلق به زمین ممسنی برخورد کرد برخلاف نگرانی های کم آبی چند ساله این شهرستان و مشکلات زیادی که در بخش آب روستایی ممسنی وجود داشت و همینطور این شهرستان حتی از حداقل زیرساخت ها هم محروم بود حرف از اشتغال زایی 305 نفر در زمان بهره برداری و چند هزار نفربصورت مستقیم و غیره مستقیم بود. چرا که مدت زمان برگشت سرمایه را 4 سال عنوان کردند.

تجربه تلخ پیش کشی دانشگاه آزاد به شهرستان کازرون ، تلخی کلنگ ‌زنی بی‌ رمق پتروشیمی ممسنی ، لغو احداث کارخانه سیمان ، جاده های ترانزیتی ساخته نشده و طبیعت بی زبان و بر باد رفته ممسنی که دستخوش مانورهای انتخاباتی شده است هیچ کدام نمیتوانند لذت خوشحالی مردم ممسنی را که شبانه خواب های شکیبانه کار و زندگی و فرار از بیکاری را میدیدند از یاد این مردم ببرد.

بله شاید مسئولین ندانند. ولی مردم ممسنی دلیل مهاجرت جوانان ممسنی از این شهر به شهر های گرم و بعضا آلوده جنوب را میدانند.

شاید تمام این عوامل باید دست به دست هم بدهند تا زمانی برسد که مردم ممسنی خود به دنبال 50512960 میلیون ریال (شامل 1،243،170 میلیون ریال و 283،760 هزار یورو) میزان سرمایه گذاری در 67 هکتار از خاک ممسنی باشند.جایی که تابلویی شما را به طرف محل تلخترین کلنگی راهنمایی میکند که به مذاق این زمین خیلی خوش نیامده است.

مسئولین بازدیدهایی را دارند و نمایندگان تذکراتی را میدهند ولی چه تذکراتی ؟ تمام خبرها مبنی بر تذکرات به وزرای دولت برای عدم خرید غلات ممسنی به گوش میرسد که دل مردم را غرق به درد میکند.

خبرهایی به گوش رسید که حتی آقایان به این نتیجه رسیده اند که پتروشیمی میتواند محور توسعه ممسنی باشد. باید تبریک گفت به این عزیزان که پس از یک دهه زودتر از مذاکرات هسته ای نتیجه گرفتند.

روند نا متعارف در توقف عملیات اجرای پتروشیمی ممسنی به آنجا رسید که رئیس اداره عملیات بازار فرابورس از توقف نماد شرکت‌ های پترول، دهدشت، کازرو، ممسنی، شلرد، زنجان، جهرم، داراب، فسا و بانک حکمت ایرانیان به منظور شفاف‌سازی به دلیل نوسان غیرعادی قیمت خبر داد.(خبرگزاری تسنیم 24/آذر /1392).

این خبر به این معناست که مسئولین شهر دیگر نتوانند تقصیرات این تلخی را به دوش همدیگر اندازند.چرا که دلیل بر شفاف سازی نوسان غیره عادی قیمت بود.

مردم شریف ممسنی باز هم حماسه افریدند و تلخی توقف نجات فرزندانشان از مقوله بیکاری را باز هم مانند دیگر تلخی های تحمیل شده بر آنها بر دوش گرفتند و تا کنون دوش های این مردم درد کلنگی را تحمل میکند که هیچ مسئولی جز برای هموار کردن راه رسیدن به کرسی ریاستش از آن استفاده ای نکرده است.

البته مسئولین باید بدانند که قرارداد مدیریت طرح پتروشیمی ممسنی در سال 1388 امضا شده بود.(دنیای اقتصاد)

عزم جدی مسئولان لازمه نجات ممسنی از بحران

مسئولان کشوری، استانی و شهرستانی نباید به این روند کند پتروشیمی ممسنی خود را دلگرم کنند.

آنها باید با بررسی کارشناسانه موانع پیشرفت سریع پتروشیمی ممسنی را شناسایی کرده و مهمتر از آن این است که حل این عوامل را به بعد موکول نکنند.

انتظار می‌رود نماینده مردم شهرستان در مجلس شورای اسلامی در تأمین اعتبار این پروژه مهم و اثرگذار حمایت و دقت نظر داشته باشد. با عنایت به ظرفیت ‌های خوب بخش نیروی انسانی و پتانسیل‌ های موجود طبیعی و استعداد های فراوان در ممسنی و همچنین حمایت جدی ارگان های ممسنی جا دارد مسئولان، مجمع نمایندگان شورای شهر و هر کسی که به نوعی توانایی گره‌ گشایی از این مشکل را دارد با عزم همگانی، همدلی و مدیریت جهادی برای توسعه شهرستان ممسنی و ایجاد اشتغال زایی و همچنین راه افتادن چرخه اقتصاد این مردم به کار بگیرند.

البته نقش مردم در پویایی اقتصاد انکار ناپذیر است؛ همت مردم در رفع معارضات مختلف می‌تواند در اجرای هر چه زودتر و بهتر پروژه مؤثر واقع شود.

به ارزوی سلامتی


مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: