کد خبر: ۳۱۳۵
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۲۰ مهر ۱۳۹۵ - ۱۹:۴۷
مهدی محمودی:
حال این روزهای شهر و دیارمان، ممسنی و رستم، بد است! از دست کسانی که از سر و کول همدیگر بالا می روند تا جایی رییس شوند و لذت نوکیسگی را بچشند. اخلاق و انسانیت کیمیای نایابی است که زیرپای نوکیسگان له میشود.به قلم مهدی محمودی ( کارشناسی ارشد علوم سیاسی).
"خبر نورآباد" یادداشت:یکی از مفاهیمی که در علوم اجتماعی غرب، جهت مطالعه ی رفتار شهروندان جوامع توسعه نیافته مورد استفاده قرار میگیرد، مفهوم "نو کیسگی" است. برخلاف تصوری که در جامعه ی ما نسبت به این مفهوم وجود دارد، در متون غربی آن را به نژاد، خون و... ارتباط نمیدهند. بلکه بدون توجه به نژاد، صرفا مفهومی است که جهت تبیین نوعی رفتار استفاده میشود.
احتمالا بتوان "نوکیسگی" را رفتاری دانست که ناشی از عدم تعادل و تناسب بین درآمد مالی افراد با هویت و جوهره ی انسانی و فرهنگی آنهاست. و افراد "نوکیسه" نیز اعضایی از یک جامعه اند که به دلیل عدم این تناسب و تعادل، به یکباره به ثروتی مالی دست پیدا میکنند و سعی میکنند که ثروتمندی خود را نیز عیان کنند و به رخ دیگران نیز بکشند.
با توجه به حاکم بودن نگاه سیستمیک به جامعه و دولت در غرب، معمولا افراد نیازی به ثروتمند شدن ندارند و به خدمات عمومی، بهداشتی، درمانی و... نیز دسترسی مطلوبی دارند و اصولا دولتهای غربی نیز یکی از مهمترین کارویژه های خود را تامین مایحتاج و خدمات عمومی میدانند. به همین علت، جوامع غربی کمتر با پدیده ی "نوکیسگی" مواجه هستند. چنین است که میتوان گفت "نوکیسگی" بیشتر در جوامع توسعه نیافته یا جهان سومی به چشم می آید.
از چین و روسیه به عنوان دو کشوری نام می برند که با بحران "نوکیسگی" دست و پنجه نرم کرده اند. اما با این تفاوت که نوکیسگی در چین محصول فرایند مدرنیزاسیون تحت لوای حزب کمونیست است و در روسیه محصول فساد سیاسی فراگیری است که به فساد اقتصادی منجر گردیده است.
عموما اکثر کشورهای آسیایی، آفریقایی و آمریکای جنوبی با چنین پدیده ای روبرو هستند. با مطالعات موردی این کشورها، میتوان گفت که عواملی چون انقلاب، جنگهای داخلی و خارجی, وجود دولتهای رانتی، شرایط تحریم های بین المللی، ضعف و یا فقدان نظارت قانونی و... از جمله عوامل مهم و موثر در شکل گیری "نوکیسگی" بوده اند. نوکیسه ها، عموما افرادی مصرف گرا، متمایل به مصرف کالاهای وارداتی، ضد تولید داخلی، تجملاتی، علاقه مند به نمایش و مصرف بدن، مقلد، آماده خور و... هستند.
تا آنجاییکه به جامعه ی ما مربوط است، میتوان گفت که نوکیسگی پیش از انقلاب سال ۵۷ و از دهه ۵۰ به بعد با رشد سریعی که در درامدهای نفتی حاصل شد، شکل گرفت. گروههایی که دستی در حاکمیت داشتند و از این فرصتهای رانتی میتوانسته اند بهره مند شوند، با سوء استفاده از موقعیتهایشان و رانتهایی که ساختار سیاسی در اختیارشان قرار میداد، بدون زحمت به ثروتهای کلان دست میافتند و تمایلشان به نمایش ثروت نیز باعث عکس العمل منفی دیگران میشده است. نهایتا در چنین شرایطی، خشونت زاییده میشود که احتمالا بتوان گفت یکی از عوامل شکل گیری خشونتهای انقلابی نیز همین رفتارها و عکس العملها در مقابل نوکیسگان بوده است. پس از انقلاب نیز با اینکه با برنامه هایی چون انقلاب فرهنگی، سعی در اسلامی کردن دانشگاهها و تعمیق و گسترش اسلام آن هم با حمایت از مستضعفین میشد. اما وقوع پدیده ی چون جنگ ۸ ساله نیز این فرصت را در اختیار افراد و گروههایی داد که با توجه به ضعف و فقدان نهادهای نظارتی، به ثروتهای انبوهی دست پیدا کنند و نوکیسگی را شاهد باشیم.
اصولا ساختار سیاسی که هم پیش و هم پس از انقلاب ۵۷ وجود داشته و دارد، یک ساختار رانتی است که در تمامی فرصتهای در اختیار آن اعم از سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و...نگاه رانتی وجود داشته و دارد. برخی از افراد و گروههایی که دستی بر قدرت دارند از این رانتها برخوردار میشوند و بازهم یکی از وجوه نوکیسگی عینیت می یابد. در سایه ی تحریمها نیز مفاهیمی چون "کاسبان تحریم" بخوبی نشان میدهد که سود اقتصادی عده ای در تداوم و بلکه افزایش تحریمها نهفته است. وجود شرایط تحریم، فرصتها و رانتهایی فراوان را در اختیار افراد و گروههایی قرار میدهد که از مصونیتها و پشتوانه های خاص جهت ایجاد انحصار نیز بهره مندند و چنین وضعی نیز به ظهور نوکیسگی منجر شده است.
در این میان یکی از مهمترین عللی که هر ۸ سال به بازتولید نوکیسگان جدید در جامعه ی ما منجر شده است، انتخابات می باشد. پس از هر انتخابات، افراد  جدیدی روی کار می آیند و رانتهای زیادی نیز بدون نظارت قانونی در اختیارشان قرار میگیرند و اصطلاحا "نوکیسگان جدید" ظهور می یابند. تکرار اسامی معروفی چون بابک زنجانی، شهرام جزایری، فاضل خداداد و.... اختلاسهای هزاران میلیاردی، فرارهای مالیاتی متعدد و دیگر نمونه های فراوان فساد، بخوبی موید تکرار و بازتولید مکرر "نوکیسگان جدید" در هر دوره ای است.
از مهمترین راهکارهایی که به زعم نگارنده جهت جلوگیری از تکرار و گسترش تولید نوکیسگان در جامعه مدنظر داشت، میتوان به دموکراتیزاسیون، تشکیل و تقویت نهادهای مدنی، قوانین شفاف و کارامد، شفافیتهای مالیاتی و...اشاره کرد.
به نظر میرسد، در سطحی خردتر، در ممسنی و رستم نیز با انتخاباتهای مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر و روستا، پابه پای دیگر شهرستانهای کشور، نوکیسگان جدید بازتولید شده اند. این نوکیسه ها در تمامی دوره های مجلس و شورا خلق شده اند و در هر دوره نیز چهره هایی جدید بوده اند.
حرص و طمعی که برخی افراد جامعه، برای دستیابی به کرسیهای مدیریتی در ادارات و سازمانها از خود نشان میدهند و برای رسیدن به آن نیز حتی حاضرند آبروی شخصی و خانوادگی رقبا را نیز مانند آب خوردن بر باد دهند، علاوه بر اینکه گواهی بر عمق فقر در جامعه ی ماست، زمینه های لازم جهت پدیده ی نوکیسگی و تعمیق بیش از فقر و تضاد طبقاتی را فراهم میکند. به نظر میرسد روز به روز و دوره به دوره، حرص و طمع افراد جهت دستیابی به مناصبی ولو سطح بسیار پایین، افزون میشود و به طرز عجیبی نیز مناصب، آن هم در حد ادارات ممسنی و رستم، با هویت، اصالت، سرنوشت سیاسی و اجتماعی، هویتهای طایفه ای و... این افراد نیز گره میخورد. بنابراین تقریبا هرچیزی را که بتوانند برای رسیدن به منصب زیر پا میگذارند و ساختار دولتی و ادارات و سازمانها را منبع مهمی جهت کسب تامین منافع سیاسی و از همه مهمتر، منافع اقتصادی، میدانند. سوء استفاده از چنین فرصتها و رانتهایی است که هربار نوکیسگانی جدید را در معرض افکار عمومی قرار میدهد. وقتی افراد به طرز جنون آسایی، برای به چنگ آوردن مناصب خیز برمیدارند و هجوم می برند، نمیتوان با نگاه خوشبینانه بگوییم حتما عاشق خدمت به شهرشان هستند. اظهار عشق به خدمت و میل به کمک به نماینده و یا هر مسوول دیگری، در توجیه این رفتارهای منصب طلبانه، مضحک است.
با نگاهی جامعه شناختی، میتوان این پدیده را که تبعات بسیار مخربی بر حوزه ی عمومی و رفتار فردی و اجتماعی اعضای جامعه از خود باقی میگذارد و بعضا حتی طی نسلها نیز چنین تبعاتی تداوم خواهند داشت، میتوان مورد بررسیهای علمی و کارشناسانه قرار داد.
حال این روزهای شهر و دیارمان، ممسنی و رستم، بد است! از دست کسانی که از سر و کول همدیگر بالا می روند تا جایی رییس شوند و لذت نوکیسگی را بچشند. اخلاق و انسانیت کیمیای نایابی است که زیرپای نوکیسگان له میشود.
به قلم مهدی محمودی ( کارشناسی ارشد علوم سیاسی) به نقل از کانال تاگرامی موج امید.
متن منتشر شده برگرفته از شبکه اجتماعی میباشد و انتشار آن به معنای تایید و یا تکذیب آن نبوده و مخاطبان و مسئولان میتوانند با ارائه نظرات و یادداشت به تکمیل موضوع کمک کنند.
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱
علی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۱۱ - ۱۳۹۵/۰۷/۲۱
0
0
زیاد مفید وعلمی نمی باشدوکاربرد خاصی ندارد تکراری می باشد
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: