کد خبر: ۱۸۲۸
تاریخ انتشار: ۱۱ آبان ۱۳۹۴ - ۲۳:۲۳
سرویس اجتماعی:
در پی انتشار خبری مبنی بر درخواست پسر بچه نورآبادی از نوذر شفیعی نماینده مردم ممسنی و رستم در مجلس شورای اسلامی: انتظارات مردم رستم وممسنی از نماینده محترم در توسعه شهری ،خروج از بافت های فرسوده ،مهیاکردن امکانات جدید،رسیدگی به بهداشت محیط و مجموعا عمران آبادی بود نه ترس از نداشتن توپ وسرسره برای کودکان خود.

"خبر نورآباد"- سرویس اجتماعی: شاید دور‌‌‌ از انتظار باشد که امروز بعد از مدتی سکوت با دیدن نامه ی پسر بچه ای که از نبود وسایل بازی پارک های نورآباد سخن گفته قلم در دست گیرم و از طرف مردم شهرستانم حرف بزنم و اعلام موجودیت کنم.

اگر بخواهم کار یوسف را نقد کنم مشخص است که توی ذوق وی زدم وباید برای گرفتن حقش که یک بازی ساده است وی را تشویق کنم تا فرداها بتواند از حق کشور در مقابل بیگانگان دفاع کند.

اما امروز روی حرف را با کسانی کردم که گونه ای دیکته کردن ویا این طور وانمود کردندو این تبعیض رستم وممسنی را که از اجداد با خود یدک کرده ایم واکنون هم داریم به نسل های بعدی مکتوب منتقل می کنیم!

دردست نوشته یوسف عزیزآمده؛(من و دوستانم تاب و سرسره نداریم- وقتی پارک میرویم فقط توپ بازی میکنیم- بچه های مصیری و حتی روستای شوسینی تاب و سرسره دارند.)نمیدانم یوسف در خواب جای دیگه ای را با مصیری شوسنی اشتباه گرفته ویا اینگونه خط دادند تا استفاده ببرند؟

یوسف ها باید وارد عرصه های مختلف این مرز وبوم شوند ولی هنوز زوده که به بچه 9 ساله خط سیاسی دهیم تا تبعیض ها را پررنگ تر از همیشه نشان دهیم.

جناب دکتر شفیعی شما به عنوان نماینده وفرزندان ممسنی ورستم، نباید چنین نگاهی را نسبت به مردم ممسنی ورستم داشته باشیدچرا که این مردم ممسنی، مصیری وشوسنی بودندتا شما را به کرسی مجلس بنشانند ودر مورد مسائل روز وبحث های ملی نطق به میان آورید.

یوسف با دست خط بچه گانه نوشته که ما تاب وسرسره نداریم وبا توپ بازی می کنیم ،اما کودکان مصیری وشوسنی می گویند که ما توپ هم نداریم.

نمی دانم چه بگویم تا آنهایی که خط دادند ناراحت نشوند ولی دست به دامن نماینده می شوم زیرا مهربانی وعطوفت را در نگاه وی ولبخند را در لبان یوسف می بینم.

جناب نماینده برداشت مردم ما ازنامه یوسف این بوده چرا که قبلا بر همگان ثابت وجوهر روی کاغذ هنوز خشک نشده و روزهای گرم تابستانی رستم با بارش اولین رحمت خداوند هم هنوز به یاد نرفته است.

درد داریم ما،درد ما قابل درمان است غده ی سرطانی نیست که درمان نشود یک امکانات آن هم در حد معمولی می خواهیم رای صندوق های رستم وممسنی نشان از اعتماد به یک افکار نو وعام بود.

انتظارات مردم رستم وممسنی از نماینده محترم در توسعه شهری ،خروج از بافت های فرسوده ،مهیاکردن امکانات جدید،رسیدگی به بهداشت محیط و مجموعا عمران آبادی بود نه ترس از نداشتن توپ وسرسره برای کودکان خود.

می توان نگاه اعتباری وبودجه ای را در جمله معروف یوسف دید که حق مصیری و شوسنی باید درنداشتن ها و آبادانی عالیوند تلف کرد.

کاش آن کس خط و قلم به دست یوسف گذاشته می گفت ما سرسره نداریم ومصیری توپ وشوق بچه گانه ،چقدر زیبا ومتحد وجواب دکترشفیعی هم گسترده تر بود.

کاش نماینده محترم هم در مورد مسائل شهری مصیری دست نوشته ای را به مهندس رحیمی شهردار می دادند تا کوچه ای از فلان اعتبارنماینده آسفالت می شد.

اما در آخر یادمان باشد که یک دست صدا ندارد ممسنی ورستم مکمل هم هستند وباید این گونه افکار قبیله ای در دوشهرستان محدود شود وبه کمک هم بیایند تا بلکه سرسره ای برای نورآباد و توپی برای مصیری خریداری شود.

درپایان از محضر یوسف عزیز طلب بخشش واز جناب دکتر شفیعی در عمر باقیمانده از دوران چهار ساله نمایندگی انتظارات بیشتری تابه امید خدا خنده روی لبان یوسف ها درشوسنی و مصیری فراگیرشود.

حامد اسدی
مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: