کد خبر: ۱۰۳۵
تاریخ انتشار: ۰۱ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۳:۲۰
باقر گودرزی- بازنشسته آموزش و پرورش
امروزه عده ای از مردم به علت مزاحمت بعضی از افراد مجبور به ترک بوان شده اند و آنرا به اجاره نشینان واگذار کرده‌اند. آنها هم با بوان آن می‌کنند که می‌بینیم و در حال حاضر معضل بزرگ بوان نبود بهداشت است که از مسئولین تقاضای رسیدگی داریم.

" خبر نورآباد"- سرویس اجتماعی: در فاصله 14 کیلومتری شرق نورآباد ممسنی در مسیر راه نورآباد به دشمن زیاری و شیراز دره‌ای خوش آب و هوا درمیان دو رشته کوه به نام بوان وجود دارد. این دره خوش آب و هوا پوشیده از درختان انار و گردو و غیره می‌باشد که مطعلق به همه‌ی مردم بوان می‌باشد.

آب این باغات از چشمه سارانی که از دامنه کوه‌های آن سرازیر می‌شوند تامین می‌شود‌ که بسیار سبک و گوارا می‌باشد. در مورد احداث این باغ‌ها، غیر از قسمت وسط آن که در دوقرن حاضر به وجود آمده، بقیه را که شامل ابتدا (قسمت بالا) و کمی در قسمت پایین می‌باشد تاریخ مشخصی نیست. در کتاب «معجم البلدان» آمده است که افرادی در گذشته از دره بوان اسم برده‌اند که عبارت‌اند از:

1- ابن خردادبه که از درختان گردو و گیاهان خوش بو از جمله گل سرخ یاد کرده‌اند.

2- یاقوت حمودی که نام بوان را از اسامی گرفته شده ای می‌داند که به حضرت نوح پیامبر ختم می‌شود.

3- ابن فقیه همدانی که از شخصی به نام "مبرد" نقل می‌کند که ابیاتی را در صخره ای در دره بوان خوانده بود. این شخص که از عراق آمده بود، چنین می‌نویسد: هراند و هگینی چون از فرازگاه شعب بوان بنگرد، از اندوه بیارآمد و آنجا را بستری بیند که از پوشش سبزه‌های لطیف چنان حریری نرم است. (به روایات کتاب ممسنی در گذرگاه تاریخ نوشته آقای نورمحمد مجیدی)

در متن دیلمیان یکی از شعرای معروف عرب که از این دره عبور کرده در وصف آن مینویسد: راستی دره بوان همچون فردوس برین است، اگر نمونه ای از بهشت در این دنیا باشد، این است.

مرحله سایه‌های درختان سایبانش

تا مرز نوبند جان بدرقه کردی میهمانش

در آثار گذشتگان آمده که نیکوترین جاهای جهان چهارتاست که عبارت اند از:

غوطه دمشق، سغد سمرقند، هرج شیدان و شعب بوان که این دو در فارس می‌باشند. (برگرفته از کتاب نزهت القلوب) نقل قول است که حضرت امام رضا (ع) از همین دره بوان گذر کرده‌اند.

از آثار قدیمی که در دره بوان وجود دارد، یکی بنای یک کوشک مدفون در خاک است و قرار بود از طرف میراث فرهنگی حفاری گردد ولی هنوز دست نخورده باقی است. دوم تعداد 13 واحد آسیاب است که از این تعداد شش دستگاه آن تا دهه چهل شمسی کار می‌کردند و با آمدن کارخانجات صنعتی اینها تعطیل و متروک شده اند. سابقه این آسیاب‌ها مشخص نیست که مطعلق به چه دوره ای بوده اند. سوم نوشته‌های روی دو تخته سنگ می‌باشد که یکی در شمال بوان روی بدنه کوه بلندی نوشته شده. این نوشته در سال 1350 توسط یک جامع شناس آمریکایی مورد بررسی قرار گرفت و کوفی بودن خط مورد تایید ایشان قرار گرفت.

خط دیگری در قسمت جنوبی کوه کنار جاده قدیمی چاه خساربه بوان بوده که روی یک سنگ نوشته شده. این سنگ در زلزله سال 1364 زیر آوار رفته و آثاری از آن باقی نمانده، تابستان سال 1392 یک جامعه شناس دیگر به نام جمشید صداقت استاد دانشگاه شیراز جهت بررسی آسیاب‌های بوان و خطوط نوشته شده برروی سنگ نام برده -که به فارسی بود- به منطقه آمد. بوسیله یکی از دانشجویان بنده خدمت ایشان معرفی شدم و در حد توان مطالبی خدمت ایشان عرضه داشتم. در مورد شعر روی سنگ یاد شده، ایشان معتقد بود که این گواه بر یک زلزله بزرگ یا مصیبت دیگری بوده. شعر این بود:

نان یک من یک نماز خریدم و حلچه گز محمدی به زن پوشیدم و زن طلاق ندادم. ایشان کتابی حدود 800 صفحه در مورد فارس و بویژه بوان آماده چاپ داشتند، ولی متاسفانه قبل از چاپ کتاب دعوت حق را لبیک گفتند.

از مشاهیر بوان هم می‌توان شیخ عبدالمجید منوچهر را نام برد که ایشان متولد بوان بودند و تحصیلات مقدماتی را در کازرون و تحصیلات عالیه اسلامی را در نجف اشرف به پایان رساندند و در رشته حقوق دانشنامه وکالت را در مدرسه دارالفنون تهران کسب و وکیل دادگستری شدند. پس از سقوط رضا شاه در شهریور 1320 به کمک عشایر و عده ای از نظامیان درصدد تشکیل دولت خودمختار در فارس می‌شود تا با نیروهای بیگانه مبارزه کند، ولی با اشغال ایران بوسیله متفقین موفق به این کار نمی‌شوند.

امروزه عده ای از مردم به علت مزاحمت بعضی از افراد مجبور به ترک بوان شده اند و آنرا به اجاره نشینان واگذار کرده‌اند. آنها هم با بوان آن می‌کنند که می‌بینیم و در حال حاضر معضل بزرگ بوان نبود بهداشت است که از مسئولین تقاضای رسیدگی داریم.

مطالب مرتبط
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرشما
نام:
ایمیل:
با وارد کردن ایمیل، انتشار یا عدم انتشار این نظر به صورت خودکار اطلاع داده خواهد شد.
* نظر: